Malarstwo bez granic Drukuj
czwartek, 18 luty 2016
image_001.jpg17 lutego w Filii nr 2 odbył się kolejny wykład z cyklu otwartych wykładów z historii sztuki poświęcony malarstwu bez granic, czyli relacjom typu site-specific Leona Tarasewicza. Wykład wygłosiła Agnieszka Cieślak, absolwentka historii sztuki KUL, doktorantka prof. Ryszarda Kasperowicza. Pracuje w Galerii Labirynt. Jej zainteresowania oscylują wokół zagadnień związanych ze sztuką współczesną, np. site-specific czy instalacje.

Prelegentka skupiła uwagę na prześledzeniu drogi, jaką przeszło malarstwo od tradycyjnego obrazu sztalugowego po instalacje typu site-specific, posługując się przykładem twórczości Leona Tarasewicza. Artysta jest jednym z najważniejszych współczesnych malarzy polskich. Jego ideą jest malarstwo bez granic, którego istota tkwi w pejzażu. Jak sam twierdzi: "Moim marzeniem jest, by obrazy przejęły kontrolę nad odbiorcą w taki sposób, by jego otoczenie przestało istnieć, wtedy obraz, nieograniczony żadnymi ramami, mógłby bez przeszkód się rozrastać, wciągając odbiorcę". Dlatego też jego malarskie realizacje nabierają cech instalacji typu site-specific. Istotą realizacji typu site-specific jest relacja pomiędzy dziełem sztuki a specyfiką miejsca, w którym się znajduje. Ich cel stanowi uwypuklenie bądź odkrywanie znaczeń, jakie zawiera w sobie dana przestrzeń, a w konsekwencji ich twórcza reinterpretacja. Prace site-specific nawiązują do historii wybranego obszaru, aspektów architektonicznych, społecznych, kulturowych, ekonomicznych, politycznych, topograficznych itd. Są zależne od jego atmosfery i często powstają bezpośrednio w miejscu prezentacji, a nie, tradycyjnie, w pracowni artysty. Galeria staje się tym samym częścią dzieła, jego przestrzenią. Realizacje tego typu, ze względu na swój kontekstualny charakter, bardzo często powstają również poza instytucjami galerii, włączając w obszar sztuki przestrzenie pierwotnie z nią niezwiązane. Prelegentka, omawiając realizacje Tarasiewicza skupiła uwagę na trzech paradygmatach sztuki site-specific. Pierwszy - fenomenologiczny polegał na doświadczaniu sztuki poprzez jej ścisły związek z naturą, architekturą, infrastrukturą miejską. Przykładem takich instalacji mogą być: Bilans - balans w lubelskiej Galerii Białej; labirynt filarów zatytułowany Malarstwo z 1999 roku w warszawskiej Galerii Zachęta czy realizacja horyzontalna w instalacji Malować w Polskim Pawilonie na 49. Biennale Sztuki Współczesnej w Wenecji. Tarasiewicz w swoich instalacjach ukazuje połączenie malarstwa z otoczeniem (malarstwo na ścianach wieży na terenie winnicy Perusini, Włochy) czy malarstwa z architekturą (instalacja z 2008 roku w Muzeum Narodowym we Wrocławiu). W drugim aspekcie - społecznym, sztuka Tarasewicza była obrazem zastanej sytuacji społecznej. Zwracała uwagę na problemy społeczne, zadawała niekiedy trudne pytania, ale bez pierwiastka wartościującego i selektywnego. Realizacje te dla niektórych stanowiły sens i istotę sztuki w ogóle. Przykładem prac o charakterze społecznym mogą być: wystawa żółty + niebieski + czerwony w warszawskiej Galerii Foksal; Here & Now w Galerii Zachęta oraz podobna instalacja w Galerii Białej; Malarstwo w Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie z 2003 roku czy realizacja malarska w Galerii Zachęta - Malarstwo polskie XXI w. z 2006 roku. Bardzo wiele prac Tarasewicza ma charakter dyskursywny, pojmowany już nie jako dialog z przestrzenią czy podejmującym problematykę społeczną, a jako dialog z tradycją, ze sztuką dawną. Przykładem instalacji tego typu mogą być: Zanurzenie, instalacja stworzona w Centrum Sztuki Współczesnej w Kijowie w 2004 roku; instalacja w Kaplicy Trójcy Świętej w ramach lubelskiego festiwalu Open City; Tarasewicz dla Poznania na fasadzie Teatru Wielkiego w Poznaniu; instalacja z 2011 roku - Plac Artystów w Kielcach czy Granice malarstwa – granice galerii w lubelskiej Galerii Białej.Eksperymenty malarskie Leona Tarasewicza łączą w sobie wiele sprzeczności: przeszłość i przyszłość, klasykę i nowatorstwo, sztukę przedstawieniową i abstrakcję. Analiza i interpretacja prac artysty pokazuje, że malarstwo współczesne otwarte jest na nowoczesność i ma nam wciąż wiele do zaoferowania.
Maria Dąbrowska
image_002.jpg
image_003.jpg
image_004.jpg
image_005.jpg
image_006.jpg
image_007.jpg
image_008.jpg
image_009.jpg
image_010.jpg
image_011.jpg
image_012.jpg
image_013.jpg
image_014.jpg

< Poprzedni   Następny >


Rok Jubileuszowy 100-lecia odzyskania przez Polskę Niepodległości

2018 Rokiem Ireny Sendlerowej

2018 Rok Zbigniewa Herberta

logo_miejsce_przyjazne_seniorom.jpg

Ośrodek Książki Obrazkowej

Inspiracje plus

Lublin 700 lat
Fundusze strukturalne - Serwis Informacyjny Ministerstwa Rozwoju Regionalnego
Strona utrzymywana na serwerze zakupionym dzięki finansowemu wsparciu przez Unię Europejską
z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego.
Zintegrowany Program Operacyjny Rozwoju Regionalnego