Kolorowe harmonie w bibliotece. Obój Drukuj
poniedziałek, 14 grudzień 2015
image_001.jpgIstnieje anegdota mówiąca o tym, że dźwięk oboju można albo kochać albo nienawidzić. O jej prawdziwości mogli przekonać się 9 grudnia słuchacze ostatniego w tym roku koncertu z cyklu "Kolorowe harmonie w bibliotece". Obój najpełniej charakteryzowany jest poprzez obecność podwójnego stroika, który nadaje mu specyficzną, przenikliwą barwę, w literaturze określaną często mianem nosowej. Instrumenty z podwójnym stroikiem przywędrowały do Europy pod koniec XII wieku i wykazują dalekowschodnią proweniencję. Wykształcił się wtedy jeden z głównych typów tego rodzaju instrumentów – szałamaja, która stała się jednym z popularniejszych instrumentów aż do II poł. XVII w., kiedy to wykształcił się z niej właściwy obój. Powstanie oboju związane było z orkiestrą. Pierwsze znane oboje wchodziły w skład orkiestry Grande Ecurie działającej na dworze Króla Słońce – Ludwika XIV, uważanej za najbardziej reprezentacyjną i prezentującą najwyższy poziom artystyczny w całej Europie. Do dziś obój stanowi filar sekcji dętej Wielkiej Orkiestry Symfonicznej. Nietuzinkową barwę instrumentu, jego nadzwyczajne możliwości wyrazowe docenione zostały zwłaszcza przez romantyków, którzy chętnie powierzali obojowi prowadzenie kantyleny w częściach wolnych oraz wprowadzali jego partię we fragmentach charakteryzujących się szczególną ekspresją. Jako instrument solowy obój szczególne miejsce zajął w okresie baroku, w twórczości Bacha, Vivaldiego, Marcello, Telemanna...

Filia nr 2 gościła nauczyciela Szkoły Muzycznej im. Tadeusza Szeligowskiego w Lublinie, solistkę Filharmonii Lubelskiej Aleksandrę Barańską oraz jej uczniów: Karolinę Koszałkę, Dominikę Milanowską i Mateusza Szejkę. Wykonali oni szereg utworów odpowiadających specyfice oboju m. in. "Kaczkę" z bajki muzycznej "Piotruś i wilk" Sergiusza Prokofiewa czy "Obój Gabriela" z filmu "Misja" Ennio Morricone, jak również tych mniej kojarzących się z dźwiękiem oboju, jak np. "Clowning" i "Steam-train Blues" Christophera Nortona. Oprócz oboju sopranowego pani Aleksandra prezentowała utwory na obój miłosny (d'amore) – altową odmianę oboju oraz rożek angielski – tenorową odmianę oboju.
Izabela Bartkowiak
image_002.jpg
image_003.jpg
image_004.jpg
image_005.jpg
image_006.jpg
image_007.jpg
image_008.jpg
image_009.jpg
image_010.jpg
< Poprzedni   Następny >


2017 Rok Marszałka Józefa Piłsudskiego

Rok Josepha Conrada

2017 Rok Rzeki Wisły

logo_miejsce_przyjazne_seniorom.jpg

Ośrodek Książki Obrazkowej

Inspiracje plus

Lublin 700 lat
Fundusze strukturalne - Serwis Informacyjny Ministerstwa Rozwoju Regionalnego
Strona utrzymywana na serwerze zakupionym dzięki finansowemu wsparciu przez Unię Europejską
z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego.
Zintegrowany Program Operacyjny Rozwoju Regionalnego