Mistrz słowa i nastroju Drukuj
poniedziałek, 16 marzec 2015
image_001.jpgMarcowe spotkanie Klubu Czytelniczego Readcom poświęciłyśmy twórczości Stanisława Dygata (1914-1978) - prozaika, dramaturga, felietonisty, tłumacza, a także scenarzysty filmowego, uznawanego za jednego z najwybitniejszych i najciekawszych twórców po 1945 roku. Jego najgłośniejsze powieści: "Jezioro Bodeńskie" (1946), "Pożegnania" (1948), "Podróż" (1958) czy też "Disneyland" (1965) - to już klasyka współczesnej literatury polskiej. Pokrótce przybliżyłyśmy biogram tego pisarza oraz jego "uwikłanie" w powojenną historię, czego wyrazem było m.in. podpisanie w 1964 protestu pisarzy i uczonych w obronie wolności słowa oraz w 1976 r. memoriału  przeciwko projektowanym zmianom w Konstytucji PRL-u, za co został objęty zakazem druku.
Zmagałyśmy się z siłą legendy bogatej osobowości Dygata, który w powojennej Warszawie był tym, wokół którego utworzyło się jedno z centrów życia towarzyskiego. Przywołując postać Dygata nie sposób pominąć zjawiskową aktorkę, femme fatale - Kalinę Jędrusik - jego drugą żonę oraz Magdę Dygat – jego córkę z pierwszego małżeństwa. Zarekomendowałyśmy znajdujące się u nas publikacje o tych dwóch najbliższych Dygatowi kobietach.

Nie bywać wtedy w willi na Żoliborzu u Dygatów - to skazywać się na egzystencjalny niebyt. Jego przygody, anegdotki, żarty, plotki i ploteczki o nim, a zwłaszcza o jego małżeństwie z Kaliną Jędrusik krążyły w powszechnym obiegu. W trakcie trwającego spotkania przywołałyśmy wspomnienia o nim innych twórców, a nade wszystko utwory i świat w nich przedstawiony z nieodzownym ironicznym i sceptycznym bohaterem – inteligentem - indywidualistą, zagubionym w świecie, czy to przedwojennym, czy już powojennym. Bohaterem obciążonym dziedzictwem tradycji, walczącym z własną niemocą oraz stereotypami narodowymi, jak w "Jeziorze Bodeńskim", czy z wydarzeniami determinującymi jego los, jak chociażby w "Pożegnaniach". Na zakończenie spotkania zgodnie stwierdziłyśmy, że wartość jego prozy, którą przenika klimat pełen nostalgii i poezji - opiera się zrębowi czasu. Uwodzić nas może piękno powieściowych narracji, trafność życiowych prawideł, ciekawie snute opowieści o miłości, tęsknotach i marzeniach za lepszym istnieniem. Miłości Lidki i Pawła z "Pożegnań" i uczucia architekta Marka Arensa do Jowity - "całej utkanej z mgieł" - stworzonej w jego wyobraźni dziewczyny zza oceanu, z "Disneylandu", której będzie na próżno szukać. Na zakończenie spotkania snułyśmy refleksje na temat ekranizacji powieści tego pisarza i wybitnych kreacji aktorskich stworzonych m.in. przez Daniela Olbrychskiego w "Jowicie" Janusza Morgensterna z  1967 roku - powieściowym "Disneylandzie" i przez Tadeusza Janczara w "Pożegnaniach", filmie Wojciecha Hasa z 1958 roku.
Jolanta Jurkowska i Elżbieta Kierepko
image_002.jpg
image_003.jpg
image_004.jpg

< Poprzedni   Następny >


Rok Jubileuszowy 100-lecia odzyskania przez Polskę Niepodległości

2018 Rokiem Ireny Sendlerowej

2018 Rok Zbigniewa Herberta

logo_miejsce_przyjazne_seniorom.jpg

Ośrodek Książki Obrazkowej

Inspiracje plus

Lublin 700 lat
Fundusze strukturalne - Serwis Informacyjny Ministerstwa Rozwoju Regionalnego
Strona utrzymywana na serwerze zakupionym dzięki finansowemu wsparciu przez Unię Europejską
z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego.
Zintegrowany Program Operacyjny Rozwoju Regionalnego